Klantvriendelijkheid

Vandaag gelezen in de Libelle:
Ik schaam me voor mijn beroep.
Al drieënveertig jaar ben ik verkoopster en in mijn vrije tijd mag ik graag zelf winkelen. Maar steeds als ik een bezoek heb gebracht aan een winkelcentrum weet ik het weer zeker: de passie voor het verkoopvak is ver te zoeken, zo niet verdwenen.


In alle winkels word ik begroet met een verplicht “goedemorgen” of “goedemiddag”en bij vertrek met “fijne dag verder!”. Duidelijk geleerd op een cursus. Alles op dezelfde toon en zonder emotie. En dat in deze tijd van recessie, nu elke klant telt.
Ik schaam mij tegenwoordig als mij gevraagd wordt wat mijn beroep is. Aldus T.A. Houthuizen.

Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik weleens denk: die hebben inderdaad ook cursus gehad en het is niet gemeend! Uiteraard blijven we klantvriendelijk maar we moeten d’r ook nog opletten dat we het met ‘passie’ uitspreken!

Een mooi verhaal in de bibliotheek:

Een tijd geleden kwam er een meisje met de vraag om informatie over brillen, ogen etc. Ze wilde graag haar spreekbeurt houden over dat onderwerp. We kwamen ook uit op braille en ik zeg tegen Fleur dat ik ook bij mijn collega Hetty zal vragen om een braillekaart. Hetty was gelijk enthousiast en heeft aan haar man Joop gevraagd om contact op te nemen met Fleur. Uiteindelijk is Joop met zijn blindengeleidehond naar school gegaan om Fleur te begeleiden met haar spreekbeurt. Vandaag kwam Fleur met trots vertellen dat ze een 9 voor haar spreukbeurt heeft en ze kwam me bedanken met een doosje Merci en een leuke kaart. Dit schreef Fleur op de kaart:

Beste mevrouw van de bieb,
Hartelijk bedankt dat u contact met meneer Joop heeft opgenomen, voor mijn spreekbeurt ogen. Hij is bij ons in de klas gekomen, en heeft veel over blind zijn verteld. Het was erg leuk en leerzaam en ik heb een 9 voor mijn spreekbeurt gekregen.
Groetjes Fleur.

Dit verhaal wilde ik even met jullie delen………………….